Toen ik Maria ontmoette op een beurs voor retreats, hadden we een instant klik. Deze energieke Spaanse van mijn leeftijd vertelde hoe ze -naast haar megadrukke baan in Parijs- haar hart volgde en een retreat-plek opende in haar geliefde Galicië. De laatste tijd hoor ik steeds meer mensen over deze ongerepte noordwestelijke provincie van Spanje, die bekend staat om haar schitterende natuur én natuurlijk Santiago de Compostela, eindpunt van veel pelgrimstochten. Ze nodigde me uit, samen met een andere groep pioniers op retreat-vlak, om haar plek te komen ervaren.
En zo geschiedde. Met een kleine groep vanuit verschillende hoeken van de wereld kwamen we samen voor een gecomprimeerde versie van haar retreats. Een soort ‘best of’. En dat werd het! Ik landde al een dag eerder en werd ongelofelijk warm onthaald door de ontwapenende Mexicaanse hosts (en levenspartners) Rogélio en Javier. De locatie is prachtig gelegen op een heuvel uitkijkend over de baai van een van de vele inhammen van de grillige kustlijn van Galicië. Er zijn 11 kamers, elk even smaakvol ingericht met eigen badkamers en de finca is omgeven door een uitgestrekte tuin vol prachtige rotsformaties en een zwembad.
Ik voelde aan alles dat Rogélio en Javier er waren om het mij, en straks de rest ook, aangenaam te maken. We brunchten heerlijk in een lokaal café en daarna nam Rogelio me mee op een geweldige wandeling naar een diepgroen meer aan de voet van de heuvel. Wat een stilte, wat een ruige natuur. Hij liet het dek zien waar ze in de warmere maanden soms ook yoga doen aan het meer. In de middag kwam de rest van de groep aan en kregen we onze eerste yogales van de Spaanse teacher Aron. Van buiten een indrukwekkende verschijning met vele tattoos, een zeer atletisch lijf en guitige ogen. Van binnen een hele zachte jongen met diepe wijsheid. Zijn hatha flow les was ronduit fantastisch. Zacht en uitdagend tegelijk. Die avond genoten we van het eerste drie-gangen menu van de Portugese health chef. Ongelofelijk lekker en verfijnd.
De volgende dag startten we weer met yoga. Ik ben nu definitief verkocht door de lessen van Aron. Dit keer een actievere vinyasa met uitzicht op de natuur. Na een hele smaakvolle brunch vertrokken we naar een eiland waar we een rondwandeling maakten. Na een hele intense periode in mijn leven, en net de winter weer uitkruipend in Nederland, kon ik wel huilen toen mijn blote voeten hun weg vonden in het zachte witte zand met voor me een verlaten baai met turquoise water en verder alleen maar stilte om me heen. Wat mis ik de natuur nu ik na 5 jaar Portugal weer terug in Amsterdam woon. Ik denk aan de woorden van Aron: ‘Real transformation only happens if we are willing to stop resisting the present moment’. En ik voel zijn woorden. Soms doet mijn verzet tegen een nieuwe fase in mijn leven na een scheiding en een remigratie meer pijn dan de nieuwe fase zelf. En als ik nog dieper in mijn transformatie wil duiken, dan moet ik het verleden loslaten en mijn nieuwe realiteit omarmen. Niet makkelijk, maar zo waar.
In de middag krijg ik een geweldige behandeling van een osteopate, die me laat zien waar de aandachtspunten in mijn lijf zitten. Ik schrijf ze op en neem me voor hier ook echt mee aan de slag te gaan om mijn zenuwstelsel te kalmeren, die ook een flinke oplawaai heeft gekregen door alle veranderingen in mijn leven. De yin-les en een verrukkelijk diner maken mijn dag compleet. Ik voel me al zoveel lichter dan toen ik hier aankwam. De gesprekken met mijn reisgenoten doen me al te goed beseffen dat iedereen zijn eigen persoonlijke levenscrisis doormaakt en tonen me ook de kracht en de moed om daar doorheen te komen. En ik weet dat ik al een heel eind op weg ben.
Op zaterdag staat Santiago de Compostela op het ‘menu’. Na een heerlijke energieke ochtend yogales en uitgebreide brunch krijgen we een tour en leren we meer over de legendarische stad, waar meer dan 500.000 pelgrims per jaar vol emoties aankomen als ze eindelijk de indrukwekkende kathedraal in zicht krijgen. Ik voel dat deze tocht op mijn bucketlist begint te gloeien. Ooit zal ook ik hier neerstrijken met tranen in mijn ogen, stinkend naar zweet, met een wandelstok in mijn hand en een schelp aan mijn rugtas, verlost van kilo’s emotionele bagage. We eten een geweldige tapas maaltijd in een van de gezellige barretjes in de stad en gaan terug naar ons kleine paradijsje op de heuvel voor een laatste yin-les en een diner met Galicische specialiteiten. Dan volgt nog een verrassing (vertel ik niet) met een lokaal ritueel en bewonderen we de duizenden sterren boven ons. Het zit er bijna op.
Aron neemt ons ‘s ochtends voor de laatste keer mee op een yogareis met diverse balanshouding en vertelt heel mooi hoe balans niet gaat om de afwezigheid van beweging, maar om volledige aanwezigheid in het moment, met alles wat er is en daarin de focus bewaren zonder star te worden. Ik voel dat ik klaar ben om terug naar mijn prachtige jongens thuis te gaan. Verder te bouwen aan mijn balans in ons nieuwe leven, ons eigen thuis, ons nieuwe nest. Ik voel hoe ik de nieuwe cyclus in mijn leven leer omarmen zonder verzet. En me steeds bewuster te worden van de innerlijke kracht die ik in me heb. Zijn woorden echoën nog na op mijn weg naar het vliegveld: ‘Remember that you are always there to support yourself, no matter what happens, you can always rely on your own strength’.
Liefs, Monique
PS: lieve Maria, dank uit de grond van mijn hart, ik wist dat jij een hele speciale plek zou hebben daar in die prachtige uithoek van Europa en wat zijn we dankbaar dat we deze nu ook met onze Happy Souls kunnen delen!
